www.3manage.com
لایسنس آنتی ویروس

چگونگی تنظیم تجهیزات رایانه ای

چگونگی تنظیم تجهیزات رایانه ای

این روزها تب رایانه ها آنچنان فراگیر شده که تقریباً در هر خانهای یکی از آنها وجود دارد. در نگاه اول، این یک افتخار بزرگ و فرخنده و مایه مباهاتما ایرانیان است و از آن مهم تر، اینکه بیشتر استفاده کنندگان از این تکنولوژی،کودکان و نوجوانان هستند…..

 

این روزها تب رایانه ها آنچنان فراگیر شده که تقریباً در هر خانهای یکی از آنها وجود دارد. در نگاه اول، این یک افتخار بزرگ و فرخنده و مایه مباهاتما ایرانیان است و از آن مهم تر، اینکه بیشتر استفاده کنندگان از این تکنولوژی،کودکان و نوجوانان هستند. به یقین، تعداد بیشماری از این کاربران، نحوه صحیح ومناسب استفاده از ادوات رایانه را به درستی نمی دانند لذا در اینجا سعی شده است تاحد ممکن نحوه صحیح استقرار تجهیزات رایانه ای ارائه شود.
●میز کار: یکی از شاخصهای استقرار تجهیزات، میز کار است. میز کار را می توان به سه قسمت تقسیم کرد:
۱- ناحیه ای که به ندرت از آن استفاده می شود (قسمت عقب سطح میز کار).
۲- ناحیه ای که گهگاه از آن استفاده می شود (قسمت وسط سطح میز کار).
۳- ناحیه ایکه همواره از آن استفاده می شود (قسمت جلویی سطح میز کار).
ناحیه اول یا قسمتاول که سطح انتهایی میز کار است و به ندرت از آن استفاده می شود، مکانی است که فقطجهت نمایش است. اشیایی همچون مانیتور، عکس، ساعت، گلدان، جای مداد و خودکار، بلندگویا اسپیکر در این ناحیه قرار می گیرند. ناحیه یا قسمت دوم، سطح میانی میز کار است. در این ناحیه، اشیایی قرار می گیرند که گهگاه از آنها استفاده می شود؛ لوازمی همچونتلفن، ماشین حساب، سینی و… .
ناحیه یا قسمت سوم، سطح آغازین یا جلویی میز کاراست. در این منطقه ادواتی قرار می گیرند که همواره کاربرد دارند؛ ادواتی همچون کیبرد، موس و موس پد. در مورد میزکار ذکر این نکته الزامی است که میزهایی که صفحاتجداگانه ای برای صفحه کلید و موس دارند، به هیچ عنوان مناسب کار کاربران نیستند.
●مانیتور: یکی از قسمت های مهم این ادوات، مانیتور یا نمایشگر است. مانیتورباید به صورتی استقرار یابد که اولاً در ناحیه اول باشد و در ثانی دقیقاً روبه رویصورت باشد؛ به گونه ای که هنگام کار با آن، بتوان بالاترین نقطه مانیتور را مشاهدهکرد یا به عبارتی دیگر، چشم کاربر به موازات بالاترین قسمت مانیتور باشد و فاصلهمانیتور از چشم کاربر نیز بین چهل و هفتاد سانتی متر باشد.
●کی برد: کی برد یاصفحه کلید، یکی از ادوات پرکار در رایانه است. به جرأت می توان گفت که بیشترین تماسبین کاربر و رایانه را کی برد به خود اختصاص داده است. ذکر این نکته بسیار مهم استکه صفحه کلید هرگز نباید در ارتفاعی بالاتر یا پایین تر از سطح میز کار باشد. بهعبارت دیگر، صفحه کلید باید دقیقاً روی میز کار و در قسمت سوم و روبه روی مانیتورباشد. در این حالت زاویه بین بازو و ساعد در هنگام کار نباید از نود درجه تجاوزکند.
نکته دیگر در مورد صفحه کلید، نحوه استقرار مچ دست ها روی آن است. خیلیمهم است که هر دو مچ کاملاً به موازات هم روی صفحه کلید به نحوی قرار بگیرند که هریک سهمی از صفحه کلید را به گونه مساوی تقسیم کند. جمع شدن مچ دست به سمت داخل یاخارج، هرگز اصولی نیست. زاویه گرفتن کف دست از مچ نیز باعث آسیب خواهد شد.
نکتهبسیار مهم و قابل اشاره، این است که دیده شده بسیاری از کاربران، پایه های زیر صفحهکلید را باز می کنند تا به کی برد زاویه بدهند؛ این کار بدترین حالت برای مچ دستاست.
بهترین حالت برای کی برد آن است که صفحه کلید، کمترین زاویه را داشتهباشد.
●موس: یا موش واره، بعد از کی برد بیشترین کاربرد را دارد. محل استقرارآن برای کاربران چپ دست، سمت چپ و برای کاربران راست دست، سمت راست و در ناحیه سوماست. دیده شده که بسیاری از کاربران، موس و موس پد را در ناحیه دوم میز قرار میدهند و این باعث می شود که زاویه بین بازو و ساعد بیش از نود درجه شود. در مورد مچدست نیز به این نکته باید اشاره کرد که هنگام کار با موس، دست بایستی با موس در یکامتداد باشد. یعنی خم شدن مچ به سمت چپ یا راست یا بالا و پایین صحیح نیست.
محلاستقرار انگشتان روی موس نیز به این قرار است که سه انگشت وسطی بر روی موس و انگشتهای شست و کوچک در دو طرف موس قرار می گیرند.
صندلی: یکی از ارکان مهم کار بارایانه، صندلی است که بسیاری، از آن به سادگی می گذرند. یک صندلی خوب باید دارایاین مشخصات باشد.
* تکیه گاه یا پشتی آن، قابل تنظیم باشد.
* ارتفاع آنقابل تنظیم باشد.
* محل نشستن آن قابل تنظیم به جلو و عقب باشد.
* محلنشستن آن از جنسی باشد که قابل سرخوردن نباشد.
* حداقل ۵ پایه باشد (تعدادبیشتر بهتر است) و قابلیت چرخش ۳۶۰ درجه داشته باشد. نکته مهم آنکه صندلی هایی کهدارای تکیه گاه برای دست ها هستند، مناسب نیستند. حال به چگونگی تنظیم صندلی میپردازیم.
▪مرحله اول: درست روبه روی صندلی بایستید. در این حالت زانوها باید بامحل نشستن در یک راستا باشند. به عبارتی، زانوها با محل نشستن تماس داشته باشد. دراین حالت محل نشستن تنظیم شده است.
▪مرحله دوم: روی صندلی بنشینید. در این حالتقسمت داخلی زانو با لبه صندلی بایستی به اندازه یک مشت جمع شده کاربر فاصله داشتهباشد. توجه داشته باشید که زانو بایستی زاویه ای حدوداً نود درجه بین ساق و رانداشته باشد.
▪مرحله سوم: تکیه گاه یا پشتی باید به نحوی تنظیم شود که دقیقاًقسمت انحنا یا تورفتگی کمر را پر کند.
اگر هر یک از این سه مرحله تنظیم نبود،در صورت اینکه صندلی کاربر دارای ۵ شرط ذکر شده باشد، به راحتی می توان آن را تنظیمکرد.
●چگونگی نشستن: هنگام نشستن، کف پاها باید به طور کامل روی سطح زمین قراربگیرد. در این حالت دست ها از دو طرف به سمت پایین نگه داشته شود، آرنج ها باید باسطح میز در یک امتداد باشد و حتی الامکان هیچ چیزی را زیر پاها نباید قرار دارد امااگر با توجه به موارد یاد شده، اختلاف سطحی پیش آمد، می توان از یک کتاب عریض یا یکسطح مسطح عریض برای زیر پاها استفاده کرد که این سطح عریض حتماً باید از عرض هر دوپا بیشتر باشد(دو برابر سطح هر دو پا). لازم به توضیح است که سطح مسطح فوق، نبایدهیچ زاویه ای داشته باشد.
●نور یا روشنایی اتاق: هرگز محل استقرار تجهیزاترایانه نباید روبه رو یا پشت به پنجره باشد. بهتر است پنجره، سمت چپ یا راستتجهیزات باشد. منبع روشنایی نیز بهتر است بالای سر باشد. اگر از کپی هلدر یا منشییار استفاده می شود، بهتر است از منابع روشنایی که روی میز کار نصب می شود، استفادهشود، به نحوی که نور به صورت مایل به سطح منشی یار بتابد. در این حالت، بازتاب نوردر چشم کاربر نخواهد بود.
در پایان به آگاهی می رساند که رعایت موارد یادشده ازضعف و سوزش چشم، کمردرد، پا درد، درد گردن، سندروم مچ دست و انگشتان و بسیاری مواردمضر دیگر جلوگیری می کند.

 

یک نظر بگذارید

دسته‌ها

اين سايت را حمايت مي کنم